Rola głównego księgowego polega głownie na :
opracowywaniu planu kont wedle standardów sprawozdawczych, wymogów controllingu oraz prawa podatkowego
współpracy z instytucjami zewnętrznymi (US, ZUS, GUS, NBP),
nadzorze nad prawidłowością rozliczeń podatkowych ,
nadzorze merytoryczny i organizacyjnym nad działem księgowości,
nadzorowaniu prawidłowego obiegu dokumentów księgowych,
przygotowywaniu niestandardowych raportów na potrzeby zarządu oraz banków,
sporządzaniu sprawozdań finansowych wedle określonych standardów.
Ściśle określone są również ustawowe wymagania względem głównego księgowego, które jednak zostały określone jedynie dla sfery finansów publicznych (Ustawa z 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, Dz.U. nr 249, poz. 2104, art. 45. ).
Główny księgowy jednostki sektora finansów publicznych pełni bardzo podobną rolę, jak główny księgowy w innych jednostkach prowadzących pełną rachunkowość, zarówno tych wewnętrznych jak i zewnętrznych. W zależności od typu jednostki sektora finansów
publicznych, występuje główny księgowy budżetu państwa, główny księgowy części
budżetowej, główny księgowy budżetów jednostki samorządu terytorialnego. W tym
ostatnim wypadku główny księgowy jest określany mianem skarbnika.
Główny księgowy ‘pod sobą’ posiada osoby na stanowisku :
Samodzielny księgowy,
Księgowy.
Jego przełożonym jest Dyrektor Finansowy na którego stanowisko może awansować.
Perspektywy rozwoju głównego księgowego.
Osoba na stanowisku głównego księgowego może awansować na stanowisko w/w Dyrektora Finansowego, lub kontrolera finansowego. W obu przypadkach taki awans może oznaczać awans pionowy, ponieważ często zdarza się, że Kontroler finansowy pełni zarówno funkcję typowe dla Głównego księgowego jak i kontrolera finansowego. Główny Księgowy może zostać również powołany lub mianowany na stanowisko Członka Zarządu, do czego dochodzi zwłaszcza w mniejszych firmach.
1. Franczyza jest systemem sprzedaży. Jest ona coraz bardziej popularna na rynku, także w Polsce. System franczyzy polega na sprzedaży towarów, technologii czy usług przez jedną, większą firmę, innym, zazwyczaj mniejszym. Obie te firmy przed zawarciem umowy o franczyzę są całkowicie niezależne prawnie i finansowo, jednak z chwilą podpisania umowy stają się ścisłymi współpracownikami. Franczyzobiorca, czyli firma podległa, musi działać ściśle według zaleceń swojego franczyzodawcy i prowadzić firmę zgodnie z jego konceptem. Aby ułatwić franczyzobiorcy prowadzenie interesu, franczyzodawca przekazuje mu całą niezbędną wiedzę oraz zaplecze techniczne i technologiczne, dotychczas będące tajemnicą firmy. Franczyzobiorca zaczyna również posługiwać się znakiem towarowym swojego franczyzodawcy oraz używa jego nazwy handlowej. W razie problemów związanych z prowadzeniem firmy franczyzobiorca może zwrócić się o pomoc do franczyzodawcy. Na rynku spotykamy kilka najpopularniejszych rodzajów franczyzy, np. partnerską, indywidualną lub sieciową.